Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Βόλου

GREEK EVANGELICAL CHURCH VOLOS

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Home Ομολογία Πίστεως

Ομολογία Πίστεως

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Πιστεύω εις ένα Θεόν Πατέρα, παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων.

Και εις έναν Κύριον Ιησούν Χριστόν τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν, εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι’ ού τα πάντα εγένετο. Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου και παθόντα και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος.

Και εις το Πνεύμα το Άγιον, το Κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών.

Εις μίαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν,

Ομολογώ εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών,

Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

 

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας

Άρθρον 1ον

Περί της Αγίας Γραφής

Πιστεύομεν εις την Αγίαν Γραφήν (ήτοι, τα 39 κανονικά βιβλία της Παλαιάς και τα 27 της Καινής Διαθήκης) ως το μόνο θεόπνευστον βιβλίον και ως την μόνην πηγήν και τον μόνον κανόνα πίστεως και έργων, και ότι είναι αύτη πλήρης, επαρκής, ασφαλής και αλάθητος οδηγός διά πάσαν περίστασιν πνευματικής απορίας και δυσκολίας.

1. Β΄Τιμ.3:16, Β΄Πέτρ.1:21  
2. Λουκ.16:29, 31, Ρωμ.15:4, Α΄Κορ.9:10, 10:11

Άρθρον 2ον

Περί θεοπνευστίας και αποκαλύψεως

Πιστεύομεν ότι τα διάφορα βιβλία της Αγίας Γραφής έχουσι το αυτό κύρος και ότι η μόνη υφισταμένη μεταξύ αυτών διαφορά ως προς την αποκάλυψιν ή φανέρωσιν και ανάπτυξιν των θείων αληθειών είναι, ότι εν μεν τη Παλαιά Διαθήκη αι θείαι αλήθειαι είναι μάλλον συγκεκαλυμμέναι, εν δε τη Καινή Διαθήκη αποκαλύπτονται τελειωτικώς.

3. Λουκ.24:27, 44, Ρωμ.3:21, Κολ.2:17,
   Α΄Θεσσ.2:13. Εβρ.8:7-10, 13, 19:1.

Άρθρον 3ον

Περί Θεού εν Τριάδι

Πιστεύομεν εις τον ένα μόνον Ζώντα και Αληθή Θεόν, όστις είναι Πνεύμα αυθύπαρκτον, άναρχον, αιώνιον, άπειρον, τέλειον την αγιότητα, την δόξαν και την δύναμιν, ανεξερεύνητον την σοφίαν, την δικαιοσύνην, την αγαθότητα, την αλήθειαν, και αμετάβλητον. Πιστεύομεν και λατρεύομεν τον ένα Θεόν εν τη ενότητι της Θεότητος και τω μυστηρίω της Αγίας Τριάδος - Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, τρισυπόστατον, ομοούσιον και ισοδύναμον εν δόξη.

4. Ιωάν.4:24, Β΄Κορ.3:17
5. Δευτ.33:27, Ψαλμ.90:2
6. Ματθ.5:48, Α΄Πέτρ.1:15
7. Έξοδ.15:11, Ψαλμ.145:5
8. Ρωμ.11:33
9. Έσδρ.9:10, Ψαλμ.146:17
10.Ψαλμ.25:8, 100:5
11.Ψαλμ.117:2, Ιωάν.17:17
12.Μαλαχ.3:6, Ιάκ.1:17
13.Ιωάν.5:18, 10:30, 33

Άρθρον 4ον

Περί αποκαλύψεως του Θεού

Πιστεύομεν ότι ο Θεός απεκάλυψεν Εαυτόν εν τη φύσει, εν τη ιστορία και εν τη καρδία του ανθρώπου• ότι ηυδόκησεν ίνα καταστήση σαφεστέραν την αποκάλυψιν Αυτού εις δούλους Αυτού οίτινες ελάλησαν κινούμενοι υπό του Αγίου Πνεύματος και ότι ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, απεκάλυψεν Εαυτόν πλήρως εν τω Χριστώ Ιησού, τω Λόγω, όστις εγένετο σάρξ, όστις είναι “το απαύγασμα της δόξης και ο χαρακτήρ της υποστάσεως” του Πατρός και ότι η πιστή αφήγησις των θείων αποκαλύψεων διετηρήθη εν τη Αγία Γραφή (άρθρα 1ον και 2ον).

14. Πράξ.14:17, Ρωμ.2:19-20
15. Εβρ.1:1, Β΄Πέτρ.1:21
16. Ιωάν.1:1, Γαλ.4:4
17. Ιωάν.1:14, Ρωμ.1:3
18. Εβρ.1:3

Άρθρον 5ον

Περί Δημιουργίας

Πιστεύομεν ότι ο Θεός είναι ο εκ του μη όντος (μηδενός) δημιουργήσας το Σύμπαν• ότι είναι ο Συντηρητής και Κυβερνήτης του παντός, υπεράνω πάντων και πανταχού παρών• ότι έπλασε τον άνθρωπον κατ’ εικόνα Εαυτού και ομοίωσιν ηθικώς, ικανόν ίνα κοινωνή μετ’ Αυτού, ελεύθερον δε ίνα εκλέξη μεταξύ του καλού και του κακού και υπεύθυνον ενώπιον του Πλάστου και Κυρίου του.

19. Γέν.1:1, 2:1-2, Ψαλμ.8:1-9, 104:24
20. Πράξ.17:24, Κολ.1:17
21. Γέν.1:27, Α΄Κορ.11:7
22. Δευτ.30:15, Ιησ.Ναυ 24:15

Άρθρον 6ον

Περί της βουλής και της προνοίας του Θεού

Πιστεύομεν ότι ο αιώνιος, σοφός, άγιος και αγαθός σκοπός του Θεού περιλαμβάνει ούτω πάντα τα γεγονότα, ώστε ούτε αφαιρείται η ελευθερία του ανθρώπου, αλλ’ ούτε δύναται ν’ αποδοθή εις τον Θεόν η ύπαρξις της αμαρτίας. Εν τούτοις, Αυτός εν τη θεία Αυτού προνοία κυβερνά τα πάντα ούτως, ώστε να συνεργώσιν εις την πραγματοποίησιν των αγίων Αυτού και κυριάρχων βουλών και εις την εξάσκησιν της Θείας Αυτού προνοίας και εις την φανέρωσιν της δόξης Αυτού.

23. Λευ19:2, Ιωάν.8:46
24. Ψαλμ.22:28, 67:4, Αποκ.19:6

Άρθρον 7ον

Περί του ανθρώπου και της πτώσεως

Πιστεύομεν ότι ο άνθρωπος επλάσθη αθώος, δοκιμασθείς δε υπό του Θεού εξέλεξε το κακόν και ούτω διεκόπη η μεταξύ του Θεού και εαυτού σχέσις, όπερ επέφερε την πτώσιν του ανθρώπου και την υπαγωγήν του υπό την εξουσίαν και την δύναμιν της αμαρτίας, η τιμωρία της οποίας είναι αιώνιος θάνατος• ότι λόγω της πτώσεως πάντες οι άνθρωποι γεννώνται με την πονηράν φύσιν και, καθ’ ό παραβάται, δεν δύνανται να σωθώσιν, ει μη διά της χάριτος του Θεού.

25. Γέν.1:27, Εκκλ.7:29
26. Γέν.2:16-17, Γέν.3:6
27. Γέν.3:24, Ψαλμ.14:3, Ρωμ.3:10-12
28. Γέν.6:5, Ησ.1:5-6, Ρωμ.4:16-17
29. Ρωμ.6:23, Ιάκ.1:15
30. Ησ.48:8, Ψαλμ.51:5
31. Ρωμ.6:23, Εφεσ.2:8

Άρθρον 8ον

Περί σωτηρίας και εκλογής

Πιστεύομεν ότι ο Θεός εκ της απείρου Αυτού αγάπης προς τον κόσμον έδωκε τον Μονογενή Αυτού Υιόν ως Σωτήρα των αμαρτωλών, και διά του Ευαγγελίου ελευθέρως προσφέρει την παντοδύναμον Αυτού σωτηρίαν εις πάντας τους ανθρώπους• ότι ο Θεός εν τη ευδοκία Αυτού τη ανεξιχνιάστω περιεποιήσατο εις Εαυτόν λαόν, αναρίθμητον πλήθος, εκλεγέντα εν Χριστώ εις αγιασμόν, υπηρεσίαν και σωτηρίαν.

32. Ιωάν.3:16, Ρωμ.5:8, ΑΊωάν.4:9
33. Ιεζ.18:23, Α΄Τιμ.2:3, Β΄Πέτρ.2:9
34. Δευτ.7:6, 14:2, Εφεσ.1:4-5, Α΄Πέτρ.2:9-10

Άρθρον 9ον

Περί Ιησού Χριστού

Πιστεύομεν και ομολογούμεν ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ο αιώνιος Λόγος, ο άναρχος Υιός του ανάρχου Πατρός, ομοούσιος τω Πατρί, ο μόνος Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, όστις δι ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν εσαρκώθη εν χρόνω εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενηνθρώπησε• τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, με την Θείαν φύσιν και την αναμάρτητον ανθρωπίνην φύσιν διακεκριμένας και ασυγχύτως ηνωμένας εις εν πρόσωπον.

35. Παρ.8:22-23, Ιωάν.1:2, 14, Κολ.1:17
36. Ματθ.14:33, Λουκ.1:35, Ιωάν.1:34
37. Ιωάν.10:30, 14:10-11, 17:22
38. Α΄Τιμ.2:5, Εβρ.8:6
39. Ιωάν.1:14, Γαλ.4:4
40. Ιωάν.5:18, 10:33
41. Εβρ.2:17

Άρθρον 10ον

Περί του έργου του Χριστού

Πιστεύομεν ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός απεκάλυψεν (άρθρον 4ον) εις ημάς τον Πατέρα διά του λόγου και του πνεύματος Αυτού, γνωστοποιήσας ημίν το πλήρες θέλημα του Θεού• ότι διά την ημετέραν σωτηρίαν εξεπλήρωσε πάσαν δικαιοσύνην και προσέφερεν εαυτόν πλήρη θυσίαν επί του σταυρού, ικανοποίησε την Θείαν δικαιοσύνη, έκαμεν ιλασμόν υπέρ των αμαρτιών ολοκλήρου του κόσμου και διήλλαξεν ημάς προς τον Πατέρα.

42. Ρωμ.1:3-4
43. Ιωάν.17:6,8, 14:9-10
44. Ματθ.6:10, 18:14
45. Ματθ.3:15, Ρωμ.3:24-26
46 Ιωάν.19:30, Εβρ.9:12, 19:11-12, 14
47. Β΄Κορ.5:18-19, Εφεσ.2:16

Άρθρον 11ον

Περί ανυψώσεως του Χριστού

Πιστεύομεν ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ανέστη εκ νεκρών και ανελήφθη εις τον ουρανόν, όπου καθήμενος εις τα δεξιά του Πατρός μεσιτεύει πάντοτε υπέρ ημών• ότι εν ταις καρδίαις των πιστών μένει πάντοτε ο εν ημίν Χριστός, υπεράνω ημών και εφ’ ημάς κυβερνών τους πάντας. Όθεν Αυτώ αποδίδομεν αγάπην, υπακοήν και λατρείαν ως Προφήτην, Ιερέα και Βασιλέα ημών.

48. Ματθ.28:6, Λουκ.24:6,51, Α΄Κορ.15:4, 20
49. Πράξ.1:9, Φιλ.2:9
50. Εφεσ.1:20, Κολ.3:1
51. Ρωμ.8:34, Εβρ.7:25
52. Ιωάν.14:17, Αποκ.3:20
53. Ματθ.4:10, Φιλ.2:10-11

Άρθρον 12ον

Περί Ευαγγελίου

Πιστεύομεν ότι ο Θεός, θέλων ίνα σωθώσι πάντες οι άνθρωποι και έλθωσιν εις επίγνωσιν της αληθείας, ενετείλατο διά του Υιού Αυτού Ιησού Χριστού εις την Εκκλησίαν ίνα κηρύξη εις πάντα τα έθνη το Ευαγγέλιον της χάριτος, δι’ ου χορηγείται ελευθέρως εις πάντας τους ανθρώπους η άφεσις και η αιώνιος ζωή, καλών αυτούς συγχρόνως ίνα εγκαταλείψωσι την αμαρτίαν και αποδεχθώσι την ανάπαυσιν διά πίστεως επί τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν.

54. Β΄Τιμ.2:4, Β΄Πέτρ.3:9
55. Μάρκ.1:15, Ρωμ.1:15-16
56. Μάρκ.16:15, Πράξ.2:38
57. Ιερ.6:16, Ματθ.11:28-29

Άρθρον 13ον

Περί Αγίου Πνεύματος

Πιστεύομεν εις το Άγιον Πνεύμα το Κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συνάναρχον και συναΐδιον μετά του Πατρός και του Υιού, τον Παράκλητον, όστις ενεργεί ελευθέρως ως βούλεται, και άνευ της ζωοποιού χάριτος του Οποίου δεν υπάρχει σωτηρία και τον Οποίον ο Πατήρ πέμπει προς πάντας τους διά του Υιού ζητούντας παρ’ Αυτού.

58. Ιεζ.37:9, Ιωάν.6:63, Τίτ.3:5-7
59. Ιωάν.14:26, 15:26
60. Ιωάν.14:16, 16:7
61. Ιωάν.3:8, Α΄Κορ.12:11
62. Ματθ.3:11, Ιωάν.3:5

Άρθρον 14ον

Περί του έργου του Αγίου Πνεύματος

Πιστεύομεν ότι ο Παράκλητος ελάλησε διά των αγίων Αυτού ανδρών, των Προφητών, και Αποστόλων, ίνα γνωστοποιήση προς τους ανθρώπους την σωτήριον αλήθειαν ότι διά του δοξασθέντος Σωτήρος ημών απεστάλη εν δυνάμει, ίνα ελέγξη τον κόσμον περί αμαρτίας, ίνα φωτίση τας διανοίας των ανθρώπων προς γνώσιν του Σωτήρος ημών Χριστού, και ίνα πείση και ικανώση αυτούς εις υπακοήν της Ευαγγελικής προσκλήσεως• και ότι Αυτός μένει εν τη Εκκλησία κατοικών εν ενί εκάστω πιστώ, ως το Πνεύμα της αληθείας, της δυνάμεως, του αγιασμού, της παρηγορίας και της αγάπης.

63. Β΄Σαμ.23:2, Εβρ.1:1, Β΄Πέτρ.1:21
64. Πράξ.1:8, 2:43
65. Ιωάν.16:8-9
66. Ιωάν.14:17, ΑΊωάν.2:27

Άρθρον 15ον

Περί εκλογής και αναγεννήσεως

Πιστεύομεν και ομολογούμεν ταπεινώς ότι ο Θεός ο Πατήρ προ των αιώνων ηυδόκησε διά της χάριτός Του να εκλέξη λαόν δι’ Εαυτόν εν Χριστώ Ιησού, εις τον οποίον το Άγιον Πνεύμα χορηγεί την πνευματικήν ζωήν διά της Αναγεννήσεως, δι’ ης και μόνης γινόμεθα νέα κτίσματα διά της μυστηριώδους και ευσπλάγχνου ενεργείας της δυνάμεώς Του, χρησιμοποιεί δε προς τούτο ως μέσα τας αληθείας του Θείου Λόγου, την προσευχήν, τας συναθροίσεις των πιστών και την επέμβασιν της Θείας Αυτού Προνοίας.

67. Ιωάν.15:16, Ρωμ.8:30, Εφεσ.1:4-5
68. Β΄Κορ.5:17, Γαλ.6:15
69. Ιωάν.5:24, 17:17

Άρθρον 16ον

Περί μετανοίας και πίστεως

Πιστεύομεν ότι η εις Χριστόν πίστις είναι η σώζουσα χάρις, δι’ ης δεχόμεθα Αυτόν και εμπιστευόμεθα εις Αυτόν και επαναπαυόμεθα διά την σωτηρίαν μόνον εις Αυτόν, ως αύτη προσφέρεται εις ημάς εν τω Ευαγγελίω, και ότι μετά της σωζούσης ταύτης πίστεως συνυπάρχει πάντοτε η “μετάνοια εις ζωήν”, ήτις είναι βαθεία συναίσθησις της ενοχής και της αθλιότητος της αμαρτίας, διά της οποίας ομολογούμεν και εγκαταλείπομεν τας αμαρτίας ημών, μετά τελείας αποφάσεως προς ειλικρινή υποταγήν εις τον Θεόν, και μετά της βεβαίας ελπίδος ότι ο Θεός δέχεται διά του Χριστού τον ούτω μετανοούντα.

70. Πράξ.15:11, Εφεσ.2:5-8
71. Πράξ.4:12, 10:43
72. Μάρκ.1:15, Πράξ.2:38, Β΄Κορ.7:9-10
73. Ρωμ.6:18, 22
74. Λουκ.18:13-14, 19:8-9, Ιωάν.6:37

Άρθρον 17ον

Περί δικαιώσεως εκ πίστεως και υιοθεσίας

Πιστεύομεν ότι πας όστις διά της χάριτος του Αγίου Πνεύματος μετανοεί και πιστεύει εις τον Χριστόν, ομολογεί δε και εγκαταλείπει τας αμαρτίας αυτού και ταπεινώς στηρίζεται επί του εξιλαστηρίου θανάτου του Χριστού, συγχωρείται δωρεάν, δικαιούται παρά τω Θεώ και ενούται μετά του Χριστού, και ότι πάντες οι ούτω ηνωμένοι μετ’ Αυτού είναι μέτοχοι της ζωής Αυτού• και ότι διά της υιοθεσίας γίνονται δεκτοί εις την οικογένειαν του Θεού ως συγκληρονόμοι μετά του Χριστού, έχοντες το Πνεύμα το Άγιον εν αυτοίς, όστις είναι ο αρραβών της κληρονομίας αυτών.

75. Ησ.55:1, Πράξ.2:38
76. Ιωάν.3:16,36, 5:24-25
77. Ρωμ.8:17, Γαλ.4:7
78. Β΄Κορ.1:22, Εφεσ.1:14

Άρθρον 18ον

Περί του Νόμου και της σχέσεως του χριστιανού προς αυτόν

Πιστεύομεν ότι ως τέκνα του Θεού, σωθέντα κατά χάριν και ουχί εξ έργων, καθοδηγούμενα δε υπό του φωτός της εν τη Καινή Διαθήκη αποκαλύψεως του Χριστού, ευρισκόμεθα εις νέαν σχέσιν απέναντι του ηθικού νόμου της Παλαιάς Διαθήκης, τουτέστι του Δεκαλόγου, αντιλαμβανόμενοι και εφαρμόζοντες αυτόν υπό την ευρυτέραν αυτού έννοιαν, ήτοι την εξ αγάπης υπακοήν, ως ο Χριστός ηρμήνευσε τούτον διά της διδασκαλίας Του και εφήρμοσεν εν τη ζωή Του, προς τούτο δε κινούμενοι υπό της χάριτός Του προς υπακοήν.

79. Ρωμ.3:23-24, 4:16, Εφεσ.2:8, Τίτ.3:5-7
80. Έξ.20:1-17, Μάρκ.10:19
81. Έξ.24:12, Ρωμ.13:9-10
82. Ιωάν.13:14-15, Εβρ.5:8-9

Άρθρον 19ον

Περί αγιασμού

Πιστεύομεν ότι οι αναγεννηθέντες και δικαιωθέντες και υιοθετηθέντες πιστοί οφείλουσι ν’ αυξάνωσιν εις ομοιότητα προς τον Χριστόν, καθ’ όσον καλλιεργούσι την μετ’ Αυτού ενότητα διά της ενοικήσεως του Αγίου Πνεύματος εν αυτοίς, και να προάγωνται εις την υπακοήν της αληθείας• ότι η αγία αύτη ζωή είναι ο καρπός και η απόδειξις της σωζούσης πίστεως• ότι η ελπίς του πιστού να μένη εν τη τοιαύτη ζωή είναι χάρις του Θεού• και ότι εν σχέσει προς την αύξησιν ταύτην οι πιστοί καλούνται να φθάσωσιν εις τοιαύτην ωριμότητα και πλήρη βεβαίωσιν της πίστεως, ώστε η αγάπη του Θεού να τελέση πλήρες το έργον της εν αυτοίς.

83. Λευ 11:44, Ψαλμ.15:1-5, Ιωάν.17:17-19
84. Α΄Κορ.6:11, Β΄Κορ.7:1

Άρθρον 20ον

Περί Προσευχής

Πιστεύομεν ότι ο Λόγος του Θεού μας παρακινεί να πλησιάζωμεν εις τον Θεόν, τον Ουράνιον ημών Πατέρα, μόνον εν τω ονόματι του Υιού Αυτού Ιησού Χριστού, προσευχόμενοι υπέρ ημών αυτών και υπέρ των άλλων, ίνα ταπεινώς και όμως ελευθέρως εκχέωμεν τας καρδίας ημών ενώπιον Αυτού, ως αρμόζει εις τέκνα Του αγαπητά. Αποδίδοντες εις Αυτόν την τιμήν και τον αίνον, τον οφειλόμενον εις το Άγιον Όνομα Αυτού, αιτούντες παρ’ Αυτού όπως δοξάση Εαυτόν επί της γης και εν τοις ουρανοίς, εξομολογούμενοι εις Αυτόν τας αμαρτίας ημών και ζητούντες παρ’ Αυτού παν δώρημα χρήσιμον εις την ζωήν ταύτην και διά την αιώνιον ημών σωτηρίαν• και ότι εφ’ όσον εις πάσαν αληθή προσευχήν παρακινούμεθα υπο του Πνεύματος Αυτού, Αυτός εις απάντησιν θέλει χορηγήσει εις ημάς πάσαν ευλογίαν κατά την ανεξιχνίαστον Αυτού σοφίαν και τον πλούτον της χάριτος Αυτού εν Χριστώ Ιησού.

85. Ιωάν.14:13, 15:16
86. Κολ.4:3, Α΄Θεσσ.5:25, Β΄Θεσσ.1:11, 2:13
87. Β΄Σαμ.7:27β, Πράξ.4:24, Εβρ.4:16
88. Ψαλμ.113:1-3, Δαν.2:20
89. Ματθ.6:12, Λουκ.11:2
90. Ψαλμ.32:5, Παρ.28:13, ΑΊωάν.1:9
91. Ρωμ.8:26, Εφεσ.6:18
92. Ρωμ.2:4, 9:23, Εφεσ.1:7

Άρθρον 21ον

Περί Εκκλησίας

Αναγνωρίζομεν μίαν Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την αναρίθμητον ομάδα των πιστών πάσης εποχής και παντός έθνους, οίτινες ηνωμένοι διά του Άγίου Πνεύματος μετά του Χριστού, της κεφαλής αυτών, αποτελούσι εν σώμα εν Αυτώ, και έχουσι κοινωνίαν μετά του Κυρίου αυτών και μετ’ αλλήλων. Προς τούτοις αποδεχόμεθα ότι είναι το θέλημα του Χριστού ίνα η Εκκλησία Αυτού επί της γης υπάρχη ως ορατή και αγία αδελφότης, αποτελουμένη εκ των ομολογούντων πίστιν εις τον Ιησούν Χριστόν και υπακοήν εις Αυτόν, ομού μετά των τέκνων αυτών ως κατηχουμένων, και οργανωμένη όπως εκτίθεται εις την Καινήν Διαθήκην, προς ομολογίαν του ονόματος του Χριστού, προς κοινήν λατρείαν του Θεού, προς τέλεσιν των τελετών, προς οικοδομήν των πιστών και προς εξάπλωσιν του Ευαγγελίου ανά τον κόσμον. Πάσαν επί μέρους Εκκλησίαν καθ’ όλον τον κόσμον, η οποία ομολογεί την πίστιν ταύτην επί τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν και υπακοήν εις Αυτόν ως τον θείον Κύριον αυτής και Σωτήρα, αναγνωρίζομεν ως μέλος της μιας ταύτης Παγκοσμίου Εκκλησίας.

93. Εφεσ.1:22-23, 4:15, Κολ.1:18
94. Α΄Κορ.1:9, ΑΊωάν.1:3
95. Δευτ.4:9, 11:19, Πράξ.2:39, Α΄Κορ.7:14
96. Εβρ.10:25
97 Πράξ.2:42, 20:7

Άρθρον 22ον

Περί των τελετών

Αναγνωρίζομεν δύο τελετάς - το Βάπτισμα και το Δείπνον του Κυρίου - αίτινες συνεστήθησαν υπό του Χριστού ως σημεία και σφραγίδες της Καινής Διαθήκης, κυρωθέντα εν τω πολυτίμω αίματι Αυτού, προσέτι δε ως μέσα χάριτος, διά των οποίων όχι μόνον ζωογονείται αλλά και ενισχύεται και παρηγορείται η πίστις ημών επ’ Αυτόν, και ως διατάξεις, διά της εκτελέσεως των οποίων η Εκκλησία Αυτού καλείται να ομολογή τον Κύριον αυτής και να διακρίνηται ορατώς από του λοιπού κόσμου.

Το βάπτισμα, γινόμενον διά καθαρού ύδατος εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, επί μεν των ενηλίκων, των μη βαπτισθέντων κατά την νηπιακήν των ηλικίαν, επέχει τόπον ομολογίας πίστεως εις τον Χριστόν, ή δηλοί ότι ο βαπτιζόμενος μετανοεί διά το παρελθόν και επιζητεί την άφεσιν των αμαρτιών αυτού, ή επισφραγίζει και βεβαιοί την ήδη ληφθείσαν σωτηρίαν• επί δε των ανηλίκων επέχει τόπον αφιερώσεως αυτών εκ μέρους των γονέων τους εις τον Κύριον• και είναι εν πάση περιπτώσει η εισαγωγή αυτών εις τον γενικόν κύκλον των μαθητών του Χριστού. Συμβολίζει δε ζωηρώς η τελετή αύτη τον καθαρισμόν της ψυχής από της ακαθαρσίας της αμαρτίας, όστις καθαρισμός πρέπει να εκτελεσθή εν τω ανθρώπω διά του Αγίου Πνεύματος, και τούτο είναι το άλλο εκείνο Βάπτισμα, το πνευματικόν και αόρατον, το οποίον μόνος ο Χριστός δύναται να ενεργήση. Πρέπει να βαπτισθώσιν οι ομολογήσαντες πίστιν εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν ως ατομικόν αυτών Σωτήρα εάν μη τυγχάνωσιν ήδη βεβαπτισμένοι. Επίσης και τα τέκνα των ήδη ομολογησάντων την πίστιν ταύτην και γενομένων μελών της ορατής Εκκλησίας. Οι άπαξ βαπτισθέντες εις το όνομα της Τριάδος εις οιανδήποτε Χριστιανικήν Εκκλησίαν δεν αναβαπτίζονται, καθότι εξεπληρώθη εις αυτούς η εντολή του Κυρίου.

Το Κυριακόν Δείπνον ή η Ευχαριστία είναι η τελετή της κοινωνίας μετά του Χριστού και μετά του λαού Αυτού, εν η δίδεται και λαμβάνεται ο άρτος και ο οίνος προς ευγνώμονα ανάμνησιν Εκείνου και της επί του Σταυρού θυσίας Αυτού. Πάντες δε οι εν πίστει λαμβάνοντες ταύτα πνευματικώς μετέχουσι του σώματος και του αίματος του Κυρίου Ιησού Χριστού προς παρηγορίαν, τροφήν και αύξησιν αυτών εν τη χάριτι. Πάντες οι ποιήσαντες δημοσία ειλικρινή ομολογίαν πίστεως εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και ασκούντες υποταγήν εις τον νόμον Αυτού, μετά προηγουμένην αυτεξέτασιν δικαιούνται να προσέλθωσιν εις το Κυριακόν Δείπνον.

98. Ρωμ.4:11
99. Ματθ.28:19, Μάρκ.16:15-16, Πράξ.8:36-38
100.Πράξ.2:38-39, Α΄Κορ.7:14
101.Ματθ.3:11, Ιωάν.1:33, Πράξ.11:15-17
102.Πράξ.16:15, 33
103.Α΄Κορ.11:23-26

Άρθρον 23ον

Περί Λειτουργών

Πιστεύομεν ότι ο Ιησούς Χριστός, η κεφαλή της Εκκλησίας, διώρισε Λειτουργούς του λόγου και των τελετών εν τη Εκκλησία και καλεί ους θέλει εις την διακονίαν ταύτην• και ότι η Εκκλησία υπό την οδηγίαν του Αγίου Πνεύματος αναγνωρίζει και εκλέγει εκείνους, τους οποίους Αυτός καλεί, επιθέτει δε τας χείρας επ’ αυτών, συμφώνως προς τα εν τω Λόγω του Θεού οριζόμενα, αφιερούσα αυτούς εις το έργον της διακονίας.

104. Εφεσ.1:22, 4:7, 11
105. Λουκ.6:13, Ιωάν.15:16, Εφεσ.4:7
106. Πράξ.13:1-2, 6:6
107. Πράξ.13:3, Β΄Τιμ.1:6, Τίτ.1:5

Άρθρον 24ον

Περί Δευτέρας Παρουσίας

Πιστεύομεν μετά βεβαιότητος ότι καθ’ ημέραν, γνωστήν μόνον εις τον Θεόν, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός θα κατέλθη αιφνιδίως εξ ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής• αποβλέπομεν δε προς την δευτέραν ταύτην έλευσιν του Σωτήρος ημών ως την ευλογημένην προσδοκίαν της Εκκλησίας Αυτού, την οποίαν πρέπει πάντοτε να αναμένωμεν εν σοβαρά επιμελεία και αγρυπνία, ώστε να ήμεθα έτοιμοι κατά την παρουσίαν Αυτού.

 

108. Ζαχ.4:7, Ματθ.24:36, Μάρκ.13:32
109. Ματθ.24:30, Μάρκ.13:26
110. Ματθ.24:42, 25:13, Μάρκ.13:33
111. Ματθ.24:44, 25:13, Α΄Θεσσ.5:5

Άρθρον 25ον

Περί Αναστάσεως

Πιστεύομεν ότι αι ψυχαί των δεδικαιωμένων εισέρχονται διά του θανάτου εις κατάστασιν αναπαύσεως και ευτυχίας μετά του Κυρίου• ότι θα υπάρξη ανάστασις των νεκρών, δικαίων τε και αδίκων, διά της δυνάμεως του Υιού του Θεού• και ότι τα σώματα πάντων των κοιμηθέντων εν Χριστώ καθώς και των πιστών των ζώντων κατά την έλευσιν Αυτού, θέλουσι μεταμορφωθή και γίνει σύμμορφα προς το ένδοξον σώμα Αυτού.

112. Λουκ.16:22, Φιλ.1:21-23
113. Ιωάν.5:28, Α΄Θεσσ.4:14-16
114. Α΄Κορ.15:51-54, Φιλ.3:21

Άρθρον 26ον

Περί Κρίσεως

Πιστεύομεν ότι ο Θεός θέλει κρίνει τον κόσμον εν δικαιοσύνη διά του Ιησού Χριστού,προ του βήματος του οποίου πρέπει να εμφανισθώσι πάντες. Αυτός θέλει χωρίσει τους δικαίους, από των αδίκων και αποκαλύψει τα κρυπτά της καρδίας, και αποδώσει εις πάντα άνθρωπον κατά τας πράξεις, τας οποίας έπραξεν εν τω σώματι, οπότε οι άδικοι θέλουσιν απέλθει εις κόλασιν αιώνιον, οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον.

115. Δαν.12:2, Ματθ.25:46, Ιωάν.5:29
116. Ματθ.25:32, Ρωμ.14:10, Πράξ.17:31
117. Ματθ.13:49, Ιωάν.5:29
118. Ματθ.25:46, Αποκ.20:12-15

Άρθρον 27ον

Περί της αποστολής των χριστιανών εν τω κόσμω και του τελικού θριάμβου

Πιστεύομεν ότι είναι καθήκον ημών ως μαθητών και υπηρετών του Χριστού ίνα συντελέσωμεν εις την επέκτασιν της βασιλείας Αυτού, ίνα ευεργετώμεν πάντα άνθρωπον, ίνα διατηρώμεν την από κοινού και κατ’ οίκον λατρείαν του Θεού, ίνα αγιάζωμεν την ημέρα του Κυρίου, ίνα τηρώμεν το αδιάλυτον του γάμου και την ιερότητα της οικογενείας, ίνα υποστηρίζωμεν την δικαίαν εξουσίαν της Πολιτείας, ίνα δε ούτω ζώμεν εν πάση τιμή, καθαρότητι και αγάπη, ώστε η ζωή ημών να είναι ζώσα μαρτυρία υπέρ του Χριστού. Προθύμως δεχόμεθα τον λόγον του Χριστού, παραγγέλοντος εις τον λαόν Αυτού όπως πορευθείς μαθητεύση πάντα τα έθνη, διακηρύττων εις αυτά ότι ο Θεός είναι εν τω Χριστώ διαλλάσσων τον κόσμον προς Εαυτόν, και ότι θέλει ίνα πάντες σωθώσι και έλθωσιν εις επίγνωσιν της αληθείας. Μετά βεβαιότητος πιστεύομεν ότι διά της δυνάμεως και χάριτος Αυτού πάντες οι εχθροί Αυτού θέλουσι κατατροπωθή, και ότι αι βασιλείαι του κόσμου τούτου θέλουσι γίνει η Βασιλεία του Θεού ημών και του Χριστού Αυτού.

119. Ματθ.24:14, 28:19-20
120. Ματθ.5:44, Λουκ.6:31-36
121. Ψαλμ.26:12, Πράξ.2:42, Εβρ.20:25
122. Έξ.20:8, Δευτ.5:12
123. Γέν.2:24, Ματθ.29:5-6, Εφεσ.5:33
124. Ρωμ.13:1-7, Α΄Τιμ.2:1-2
125. Ματθ.28:19, Μάρκ.16:15
126. Ρωμ.3:24-26, Β΄Κορ.5:18-19
127. Ιωάν.3:16, Α΄Τιμ.2:4, Β΄Πέτρ.3:9

Άρθρον 28ον

Περί της αιωνίου ζωής

Τέλος πιστεύομεν και ποθούμεν την αιώνιον ζωήν, εν η οι σεσωσμένοι θέλουσι λάβει την ένδοξον κληρονομίαν εν τη βασιλεία του Πατρός, και θέλουσιν ευλογηθή πλήρως εν τη παρουσία και υπηρεσία του Θεού, τον Οποίον θέλουσι βλέπει και απολαύει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

128. Ιωάν.3:16, 36, Α΄Θεσσ.4:17, Αποκ.11:15, 12:10
129. Ματθ.25:34, Ρωμ.8:17, Α΄Πέτρ.1:4
130. Ιώβ 19:25-27, Ιωάν.17:24, Α΄Κορ.13:12